Αἰτεῖ ἀργύριον

 

Εἴκοσι χρυσαῖ Γερμανικαὶ µάρκαι*

Ἐν τούτῷ τῷ διδάγματι, τῷ τριακοστῷ καὶ ἕκτῳ, ἀκούομέν τινος ἀργύριον παρὰ ἄλλων  αἰτούντος. Ὁ μὲν αἰτούμενος δίδωσιν αὐτῷ, ὁ δὲ οὔ.

Ἀνάγνωσις τοῦ λϛ' διδάγματος

εὖ φεροµένης τῆς γεωργίας ἔρρωνται καὶ αἱ ἄλλαι τέχναι ἅπασαι.
ἔχει ἅπαντα, ἃ δεῖ.
αἰτεῖ λαβεῖν τι.
τοῦ δέει;
τοῦ δεόµενος ἦλθες ἐνθαδί;
ἥκεις κατὰ τί;
ἐπὶ τί πάρει δεῦρο;
δάνεισόν µοι πρὸς τῶν θεῶν εἴκοσι µάρκας!*
ἡ ἀνάγκη µε πιέζει.
No! µὰ ∆ί’ ἐγὼ µὲν οὔ.
ἔχεις ὧν δέει.
οὐκ ἀρήξεις;
τί χρήσει τῷ ἀργυρίῳ;
ἀποδώσω τῷ σκυτοτόµῳ.
πόθεν τὸ ἀργύριον λήψοµαι;
ἰδοὺ τουτὶ λαβέ!
εὖ γ’ ἐποίησας!
πόλλ’ ἀγαθὰ γένοιτό σοι!
µὴ ἀγανάκτει, ὦ ’γαθέ!
οἶσθ’ ὃ δρᾶσον; µὴ διαλέγου περὶ τούτου µηδέν!
ἀλλ’ ὦ ’γαθέ -- !

Οὔ

 Ἔστω δὲ ὁ λόγος ὑμῶν ναὶ ναί, οὒ οὔ, φησὶν ὁ Κύριος.

Ὥσπερ ἐμάθομεν λέγειν ναί, οὕτως δεῖ ἡμᾶς μαθεῖν ἀρνεῖσθαι. Ἀκούσατε οὖν τὸ τριακοστὸν καὶ πέμπτον δίδαγμα.

Ἀνάγνωσις τοῦ λε' διδάγματος

οὐ µὰ ∆ία!
µὰ ∆ι’ ἐγὼ µὲν οὔ.
οὔκ· ἀλλὰ …
µὴ δῆτα!
µή νυν ποιήσῃς!
µή δῆτά πώ γε.
οὔκ, ἢν µὴ (τοῦτο γένηται).
µηδαµῶς!
οὐδὲν δεῖ!
µὰ ∆ί’ οὐ µέντοι.
εἰ γὰρ ὤφελ(ον)!
σωφρονεῖς! -- δεξιὸς εἶ!
ἥκιστα!
ἥκιστά γε!
ἥκιστα πάντων!
οὐκ ἃν µὰ ∆ία, εἰ κρέµαισθε γ’ ὑµεῖς!
µελαγχολᾶν µ’ οὕτως οἴει;
οὐχ οὗτος ὁ τρόπος!
ἀλλ’ ὅµως!
οὐκ ὀρθῶς λέγεις.
λῆρος!
οὐδὲν λέγεις!
ἀλλ’ οὐ ταὐτόν!
ἀλλ’ οὐκ εἶπας ὅµοιον!
οὐ πείθοµαι!

Ναί

Νὴ ἐμαυτόν

Ἐν τῷ τριακοστῷ καὶ τετάρτῳ διδάγματι μανθάνομεν λέγειν ὅτι ὁμολογοῦμεν.

Ἀνάγνωσις τοῦ λγ' διδάγματος

νὴ ∆ία.
νὴ τοὺς θεούς! -- νὴ τὸν Ποσειδῶ!
µάλιστά γε. -- πάνυ!
κοµιδῇ µὲν οὖν!
εἰκότως! -- εἰκὸς γάρ!
εὖ ἴσθ’ ὅτι!
ἐγώ; σὺ µέντοι!
οὐκ οἶδα.
ἔοικεν!
κοὐ θαῦµά γε!
καὶ θαῦµά γ’ οὐδέν!
εὖ λέγεις!
οὐκ οἶσθα;

Μυθάριον περὶ τῆς φιλίας

Τοῦτο τὸ μυθάριον ὑπὸ Βιβιπαρίδου γεγραμμένον δοκεῖ τὴν τῆς φιλίας φύσιν χαριέντως φωτίζειν.

Eὖ λέγεις

Ὦ Ἀλκιβιάδη, ὁ Σωκτράτης φησί, οὐκ ἔχεις τὰ ἱμάτια.
Τοῦτο περιφανέστατον, ὦ Σώκρατες, ἀποκρίνεται ὁ Ἀλκιβιάδης. 

Σύγγνωτέ μοι, ὦ φίλοι. Οὐ γάρ ἐστι ἀληθινὴ ἡ τῆς εἰκόνος ἐπιγραφή. Ἐν τῷ μέντοι τριακοστῷ καὶ τρίτῳ διδάγματι ἀκούομεν τί λεκτέον ὅτε τις εὖ λέγει.

Ἀνάγνωσις τοῦ λγ' διδάγματος

εὖ λέγεις.
εὖ τοι λέγεις.
ἴσως ἄν τι λέγοις.
εὖ πάνυ λέγεις.
εὖ λέγειν σὺ φαίνει.
εὖ γέ µοι δοκεῖς λέγειν.
συνδοκεῖ ταῦτα κἀµοί.
τοῦτο µὲν κἀµοὶ δοκεῖ.
τοῦτο περιφανέστατον.
δίκαιος ὁ λόγος.
πείθοµαι.
ὡς ἔοικεν.
τούτων τεκµήριά ἐστι πολλά.
ἔργῳ τεκµαίροµαι.

Ἡ τῶν πολεμικῶν ἄσκησις

Οἱ τοῦ νῦν ὁπλῖται ἐν ταῖς Θερμοπύλαις. 

Νὴ Δία, φανερὸν ὅτι οἱ Μῆδαι μισοῦσιν ἡμᾶς διὰ τὴν ἐλευθερίαν ἡμῶν. Ἆρα οὐ θέλετε τὴν δημοκρατίαν αὐτοῖς φέρειν; Ἀκούοντες οὖν τὸ τριακοστὸν καὶ δευτέρον δίδαγμα ἀσκεῖτε τοὺς ὑμετέρους στρατιώτας. Ἀγαθῇ τύχῃ.

Ἀνάγνωσις τοῦ λβ' διδάγματος

ἄγε εἰς τὰ ὅπλα!
εἰς τὰς τάξεις καθίστασθε!
σιωπῇ!
διάστηθι!
ζύγει!
ἄνω τὰ ὅπλα!
θέσθε τὰ ὅπλα!
ἐπὶ δεξιὰ κλῖνον!
ἔπ’ ἀριστερὰ κλῖνον!
ἐπ’ ἀριστερὰ µεταβαλοῦ!
εἰς ὀρθὸν ἀπόδος!
πρόαγε!
ἔχον οὕτως!
ἐπὶ κέρως εἰς δύο πρόαγε!
ἐπὶ φάλαγγος πρόαγε!
δρόµῳ!
δρόµῳ πρόαγε ἀλαλά!

Τὸ ᾄδειν

Οἱ παῖδες ᾄδουσι μέλος τι.

Ἐν τῷ τριακοστῷ καὶ πρώτῳ διδάγματι οὐκ ἀκούομεν τῶν ᾀδόντων παιδῶν ἀλλὰ μανθάνομεν τοὺς λόγους περὶ τὸ μελῳδεῖν.

Ἀνάγνωσις τοῦ λα' διδάγματος

ᾆσόν τι!
μελῳδεῖν οὐκ ἐπίσταμαι.
μέλος τι ᾄσατε.

τί ἐπινοεῖτε ᾄδειν;
ἀλλὰ τί δῆτ' ᾄδωμεν;
εἰπὲ, οἷστισι χαίρεις.
ὡς ἡδὺ τὸ μέλος!
ἕτερον ᾀσόμεθα
ἔασόν με μονῳδῆσαι
ἀλλ' ᾆδ' ὁπόσα βούλει.
παῦσαι μελῳδῶν!
οὐδὲν γὰρ ᾄδεις πλὴν οἶνον.
τουτί μ' ἀρέσκει.
σὲ δὲ τοῦτ' ἀρέσκει;
ὅσα ἄρτι ᾖσας, οὐ μὴ ἐπιλάθωμαί ποτε.
ἐπᾴσομαι μέλος τι.